6 Μαρτίου – Παγκόσμια Ημέρα Ενδοσχολικής Βίας (Σχολικού Εκφοβισμού)

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Ο εκφοβισμός μπορεί να πάρει διάφορες μορφές:

•Σωματικός: φυσικός τραυματισμός ή απειλή τραυματισμού προς κάποιον. Εκδηλώνεται με σπρωξίματα, σκουντήματα, αγκωνιές, γροθιές και κλοτσιές, τρικλοποδιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τσιμπήματα και δαγκωνιές, περιορισμό του άλλου μέσω σωματικών πρακτικών.

•Λεκτικός: συστηματική χρησιμοποίηση υβριστικών εκφράσεων, φραστικών επιθέσεων, προσβολών και απειλών, αγενών σχολίων και ειρωνείας, χρήση παρατσουκλιών.

•Εκφοβισμός με εκβιασμό: εκούσια απόσπαση χρημάτων ή προσωπικών αντικειμένων, η οποία συνοδεύεται από απειλές ή και τον εξαναγκασμό σε αντικοινωνικές πράξεις.

•Έμμεσος ή κοινωνικός: προσπάθεια για κοινωνική απομόνωση ή αγνόηση ατόμου, για άσκηση επιρροής στην ομάδα των συνομηλίκων ώστε να αισθανθούν αντιπάθεια για κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή τους, διάδοση κακόβουλων φημών και ψευδών.

•Ηλεκτρονικός: αποστολή απειλητικού ή υβριστικού υλικού μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, των υπηρεσιών MMS και SMS που παρέχουν τα κινητά τηλέφωνα και των διαδικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης, χρήση ή παραποίηση των προσωπικών δεδομένων κάποιου ατόμου, αποκλεισμός του από μια δικτυακή ομάδα, κλήσεις στο κινητό του από άγνωστο νούμερο.

• Ρατσιστικός: διάδοση αρνητικών σχολίων εξαιτίας της καταγωγής, της κοινωνικής τάξης, 

της οικονομικής κατάστασης, της διαφορετικότητας.

•Σεξουαλικός: υβριστικά σχόλια, σκίτσα και γκράφιτι με σεξουαλικό περιεχόμενο, ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα, μέχρι και σοβαρές σεξουαλικές επιθέσεις.

πηγή και περισσότερες πληροφορίες :  http://www.antibullyingnetwork.gr/

http://www.hamogelo.gr/4-1/909/Sxolikos-ekfobismos

ΔΙΔΑΞΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ ΤΩΝ ΕΣΩΡΟΥΧΩΝ 

Ο Κανόνας των Εσωρούχων εκπονήθηκε για να βοηθήσει γονείς και κηδεμόνες να ανοίξουν συζήτηση με τα παιδιά τους. Μπορεί μάλιστα να αποτελέσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο πρόληψης κατά της σεξουαλικής κακοποίησης.

 Πηγή: http://www.underwearrule.org/default_gr1.asp

 επίσης:  https://www.facebook.com/EnaStaPente

19^η Νοεμβρίου

Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση

 

 Η επιλογή της 19ης Νοεμβρίου ως Παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης, δεν είναι τυχαία. Έγινε για να συνδυαστεί με την παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού, στις 20 Νοεμβρίου . Τα δικαιώματα του παιδιού περιγράφονται με σαφήνεια στην ομώνυμη συνθήκη του Ο.Η.Ε. την οποία έχει υπογράψει και η Ελλάδα.

 

Τι είναι «Παιδική Κακοποίηση»;

Παρά τις πολλές μορφές που μπορεί να πάρει η Παιδική Κακοποίηση, τέσσερις είναι οι βασικοί της τύποι:

● Σωματική Κακοποίηση

● Σεξουαλική Κακοποίηση

● Συναισθηματική και Ψυχολογική Κακοποίηση

● Παραμέληση

ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Σωματική κακοποίηση παιδιού είναι η εμπρόθετη άσκηση σωματικής βίας σε βάρος των παιδιών και έχει ως αποτέλεσμα (ή θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα) επιπτώσεις στην υγεία του παιδιού, την επιβίωση του, στην ανάπτυξη του ή στην αξιοπρέπεια του.

Η σωματική κακοποίηση εκδηλώνεται μέσω ξυλοδαρμού, με χτυπήματα, κλωτσιές, ταρακουνήματα, δαγκώματα, στραγγαλισμούς, καψίματα, δηλητηριάσεις και πρόκληση ασφυξίας.

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Σεξουαλική κακοποίηση έχει οριστεί ως η «με οποιονδήποτε τρόπο συμμετοχή του παιδιού σε σεξουαλική δραστηριότητα, την οποία δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πλήρως και δεν είναι σε αναπτυξιακό ή νοητικό στάδιο κατά το οποίο μπορεί να δώσει την συγκατάθεση του».

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Η συναισθηματική και ψυχολογική κακοποίηση περιλαμβάνει, και  μεμονωμένα περιστατικά αλλά και ένα σταθερό μοντέλο συμπεριφοράς κατά το οποίο υποτιμάται η προσωπικότητα και γενικά η ύπαρξη του παιδιού… Συνήθως περιλαμβάνει: τον περιορισμό της κίνησης του παιδιού, συμπεριφορές ταπείνωσης, κατηγοριών, απειλών ή εξευτελισμού και οποιαδήποτε μορφή κακής μεταχείρισης και απόρριψης.

ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΗ

Εδώ αναφερόμαστε στην ανικανότητα του γονέα να δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον (φυσικό και συναισθηματικό) για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού, επικεντρωμένο στους εξής τομείς:

● Υγεία

● Εκπαίδευση

● Συναισθηματική ανάπτυξη

● Διατροφή

● Σπίτι και συνθήκες διαβίωσης

Οι γονείς των παραμελημένων παιδιών δεν είναι απαραίτητα φτωχοί. Μπορεί να είναι και εύποροι

πηγή:  http://www.hamogelo.gr

 Σχολικός εκφοβισμός

 

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, κατευθύνεται σε συγκεκριμένα παιδιά από παιδιά (πολλές φορές και ομάδα παιδιών) που υπερέχουν σωματικά και έχουν ως αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζεται να νοιώθει απομονωμένο, να βιώνει άγχος και φόβο, να παρουσιάζει σχολική άρνηση και διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες.
Το παρακάτω βίντεο με τίτλο «Νίκησε τον νταή χωρίς να τον αγγίξεις» αφηγείται τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που βιώνουν σχολικό εκφοβισμό, και προτείνει έξυπνους τρόπους, χωρίς χρήσης βίας, για να αντιμετωπίσουν τους ”νταήδες”.

Πηγή:  didefth.gr

Aυτό το βίντεο κατά του σχολικού εκφοβισμού, πιθανώς να κερδίσει ένα Oscar

 

 πηγή:  http://gr.news.yahoo.com

Σχολικός Εκφοβισμός

Τα Έθιμα των Χριστουγέννων

             

Οι άγιες ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, ανέκαθεν αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και πολιτισμικής δημιουργίας για τον ελληνικό λαό. Ειδικά στην περιοχή της Στερεάς Ελλάδας, ο οποίος αποτέλεσε χωνευτήρι πολυπολιτισμικών τάσεων και παραδόσεων, τα έθιμα των ημερών αυτών είναι χαρκτηριστικά και προσφέρουν αστείρευτη πηγή εμπλουτισμού του πολιτισμικού γίγνεσθαι της Πατρίδας μας.

   Είναι σαφέστατο ότι με την επικράτηση της Χριστιανικής διαδασκαλείας και θρησκείας, οι Έλληνες, οι οποίοι είχαν να επιδείξουν ένα αξιόλογο – αξιοθαύμαστο πολιτισμό, δεν παραγκώνισαν τα ήδη υπάρχοντα έθιμα της αρχαιοελληνικής και ελληνιστικής περιόδου αλλά τα συνδύασαν με τις επιταγές του Ναζωραίου με αποτέλεσμα, να προκύψουν υπέροχα και εξαιρετικού ενδιαφέροντος έθιμα.

   Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και ο καθορισμός εορτασμού της γιορτής στις 25 Δεκεμβρίου συνδυάζεται με τις αρχαίες τελετές και εκδηλώσεις εορτασμού του χειμερινού ηλιοστασίου (μέγιστη διάρκεια νύχτας και ελάχιστη διάρκεια ημέρας σε όλο το έτος). Αρχικά, τα Χριστούγεννα ήταν μία κινητή γιορτή η οποία εορτάζονταν σε διάφορες στιγμές του έτους. Η επιλογή της συγκεκριμένης και πλεόν καθιερωμένης ημερομηνίας της 25^ης Δεκεμβρίου έγινε απ’ τον Πάππα Ιούλιο τον Α΄, τον 4^ο μ.Χ αιώνα ώστε να συμπέσει ο εορτασμός με την παγανιστική αλλά εξίσου καθιερεμένη στη συνείδηση και στον πολιτισμό των λαών γιορτή του «αήττητου ήλιου». 

   Επόμενο, λοιπόν, ήταν η συσχέτιση και συνδυασμός των εθίμων να συνεχιστεί και στο διηνεκές, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα τα έθιμα και οι παραδόσεις να αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνοχριστιανικής παράδοσης.

         Στη περιοχή της Στερεάς Ελλάδας, η οποία ήταν η λεκάνη αφομοίωσης πλείστων πολιτισμικών ρευμάτων, νομαδικών κτηνοτροφικών πληθυσμών, τα έθιμα σχετίζονται με τις ιδιαιτερότητες τους. Έτσι παρατηρούνται, ακόμη και σήμερα είναι η αλήθεια τα ακόλουθα πατροπαράδοτα έθιμα:

             Η σφαγή του γουρουνιού

Στα ορεινά χωριά της Στερεάς Ελλάδας, και ειδικά στην περιοχή μας στην Δυτική Φθιώτιδα, ήταν επιβεβλημένη η εκτροφή του χοίρου (γουρουνιού). Αποτελούσε σύμβολο οικονομικής ευμάρειας μίας οικογένειας, η οποία με τη σφαγή και εκμετάλλευση των προϊόντων παρασκευής με βάση το χοιρινό κρέας, μπορούσε να διαβιώσει αξιοπρπέστατα για την χρονική περίοδο από τα Χριστούγεννα και μέχρι το Πάσχα, όπου ήταν δυνατή η σφαγή και εκμετάλλευση των οικόσιτων αιγοπροβάτων.

    Τη σφαγή του χοίρου αναλάμβαναν κατά μαχαλάδες οι άντρες οι οποίοι την πραγματοποιούσαν με ιεροτελεστία την Παραμονή των Χριστουγέννων. Βέβαια, η προετοιμασία γι’ αυτή τη διαδικασία ξεκινούσε με πρωτοστατούσες τις νοικοκυρές οι οποίες έπρεπε να «γανώσουν» (κασσιτερώσουν) τα απαραίτητα σκεύη για τη σφαγή. Κατά τη διάρκεια της σφαγής ήταν επιβεβλημένη η ύπαρξη φωτιάς, κάρβουνου, λιβανιού και  λεμονιού το οποίο έπαιρνε θέση στο στόμα του χοίρου ώστε να το διατηρεί ανοιχτό, ενώ μεγάλες ποσοότητες βραστού νερού απαιτούντο για το «ξύσιμο» του κεφαλιού και των ποδαριών. Ακολουθούσε η παρασκευή λουκάνικων και τσιγαριθρών οι οποίες παρείχαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τροφή στις πολυπληθείς οικογένειες του παρελθόντος. Σημαντική ήταν η συντήρηση του ζωικού λίπους σε δοχεία ώστε να καλύπτει τις μαγειρικές ανάγκες της οικογένειας, ειδικά σε περιοχές που η καλλιέργειας ελιάς ήταν κάτι άγνωστο. 

Το τάισμα της βρύσης

     Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων, στα χωριά της Κεντρικής Ελλάδας, γίνεται το λεγόμενο "τάισμα" της βρύσης. Οι κοπέλες του χωριού, λίγες ώρες πριν ξημερώσει Χριστούγεννα, πηγαίνουν στις βρύσες του χωριού και τις αλείφουν με βούτυρο και μέλι, με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι τον καινούργιο χρόνο και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Μ' αυτή την κίνηση παίρνουν από τη βρύση το "άκριτο" (αμίλητο) νερό. Επίσης τραγουδούσαν και το ακόλουθο ποιηματάκι:

 "Όπως τρέχει το νερό σ' βρυσούλα μ', έτσ' να τρέχ' και το βιο μ'".

    Για να έχουν καλή σοδειά έφερναν στη βρύση βούτυρο, τυρί, ή ψημένο σιτάρι ή κλαδί ελιάς, ή όσπρια και φρόντιζαν να φτάσουν εκεί όσο το δυνατόν νωρίτερα, γιατί, όπως έλεγαν, όποια θα πήγαινε πρώτη στη βρύση, αυτή θα στεκόταν και η πιο τυχερήολόκληρο το χρόνο. Επιστρέφοντας στο σπίτι, οι γυναίκες, έφερναν το καινούργιο νερό, αφού πρώτα είχαν αδειάσει από τα βαρέλια τους το παλιό. Η διαδικασία μετάβασης και επιστροφής από τη βρύση, απαιτούσε την απόλυτη σιωπή ώστε το νερό να παραμείνει αμίλητο και με αυτό ράντιζαν το σπίτι ώστε να έχει καλή τύχη και προκοπή καθ’ όλη τη διάρκεια του νέου έτους.

                   Το Αρραβώνιασμα και το Πάντρεμα της φωτιάς

  Αποτελούσε ένα από τα έθιμα που λάμβανε χώρα το ξημέρωμα είτε των Χριστουγέννων (αρραβώνιασμα) είτε της Πρωτοχρονιάς (πάντρεμα). Στο έθιμο αυτό η νοικοκυρά τοποθετούσε στη φωτιά ένα κούτσουρο ώστε τα παιδιά να κάνουν τις ευχές τους για τις επιθυμίες τους. Στο πάντρεμα της φωτιάς, ο νοικοκύρης του σπιτιού τοποθετούσε δύο κούτσουρα ισομερή ώστε να καίγονται το ίδιο. Επέλεγε να κάνει το ίδιο κατά τη στιγμή της αλλαγής του χρόνου, ώστε όλες οι ευχές (αλλά και οι κατάρες) να πιάσουν τόπο. Είναι έθιμο ευρύτατα διαδεδομένο στα χωριά της ορεινής Δυτικής Φθιώτιδας και της Φωκίδας.

                   Το Βασιλόψωμο

   Ήταν ένα αρτοπαρασκεύασμα, το οποίο καταναλώνονταν κατά την πρώτη ημέρα του έτους. Το έφτιαχναν με αλεύρι, ρεβύθια, βασιλικό και νερό, ενώ η αξία μεγάλωνε λόγω των σχημάτων που η φαντασία και η επιδεξιότητα κάθε νοικοκυράς γεννούσε. Ήταν η στερεοελλαδίτικη άποψη της βασιλόπιτας. Κοβόταν και καταναλωνόταν το μεσημέρι της ημέρας της Πρωτοχρονιάς. 

   Από τα παραπάνω είναι ευδιάκριτο και κατανοητό η πλούσια πολιτιστική παράδοση της Ρούμελης και η σημασία των γιορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς για την ελληνική κοινωνία της επαρχίας.        

  Στενά συνυφασμένες με την σκληρή αλλά αγνή πραγματικότητα, τιμούσαν και εξύψωναν την αμεσότητα στη σχέση του απλού Ρουμελιώτη ανθρώπου με τη γη και τη φύση η οποία του παρείχε όλα τα απαραίτητα αγαθά για τη διαβίωση αυτού και της οικογένειάς του. 

  Στις μέρες μας η αξιοποίηση αυτών των εθίμων καθώς και η ένταξή τους στην καθημερινότητά μας, μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά αποτελεί πάντα την σταθερή οδό διατήρησης της κοινωνικής συνοχής και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Ας προσπαθήσουμε όλοι να τηρήσουμε και να ενστερνιστούμε το πνεύμα των Χριστουγέννων ώστε η αγάπη και η προσφορά να πλημμυρίσει την χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα της πόλης μας.

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος. 

αρθρο του Ηλία Αρβανίτη, Γραμματέα Δ.Σ. Συλλόγου

ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ:

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Άρθρο του

Ηλία Γ. Αρβανίτη 

         Η δεκαετία του 2000 χαρακτηρίζεται από μία δραματική μεταστροφή των κλιματολογικών συνθηκών γεγονός που υπενθυμίζει στους ανθρώπους την βαρύτητα της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει ο πλανήτης μας εξαιτίας της μακροχρόνιας και βίαιης ανθρώπινης δραστηριότητας.  

         Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού της ανθρωπότητας, δημιουργεί όλο και πιο επιτακτική την ανάγκη για την παραγωγή ποσών ενέργειας, δυστυχώς όμως, σε βάρος του περιβάλλοντος και του κλίματος του πλανήτη μας. Η τεράστια κατανάλωση των υπαρχόντων αποθεμάτων ενέργειας στον πλανήτη έχει οδηγήσει τους επιστήμονες να προχωρήσουν με όλο και μεγαλύτερους ρυθμούς για την ανακάλυψη και εκμετάλλευση μορφών ενέργειας που θα χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη διάρκεια και ταυτόχρονα από πιο φιλική, προς το γήινο περιβάλλον, εκμετάλλευση και κατανάλωση.

         Η αιολική ενέργεια, η παραγωγή ενέργειας με τη χρήση του ανέμου είναι κάτι το οποίο έχει εστιάσει πάνω του τα βλέμματα των επιστημόνων, χωρίς όμως, να πρόκειται για κάτι το πρωτόγνωρο αφού από αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος έκανε χρήση της σε μία εφαρμογή, όπως ήταν ο ανεμόμυλος.

         Η αιολική ενέργεια απαιτεί ως κύρια προϋπόθεση την ύπαρξη ανέμων. Οι άνεμοι δημιουργούνται εξαιτίας της ηλιακής ακτινοβολίας. Αυτό γίνεται γιατί η ανομοιόμορφη θέρμανση της επιφάνειας της γης από τον ήλιο,  έχει σαν αποτέλεσμα την μετακίνηση μεγάλων ποσοτήτων αέρα από μία περιοχή σε μία άλλη. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ηλιακή ακτινοβολία είναι, έμμεσα η παραγωγός της αιολικής ενέργειας.